نور شمال تهران و پنجره‌های بیش‌ازحد بزرگ

در دامنه‌های شمال تهران وسوسهٔ افق زیاد است. کارفرما می‌خواهد کوه‌ها را از آشپزخانه ببیند. ما این خواسته را می‌فهمیم، اما پنجره را مثل زخم روی پوسته حساب می‌کنیم: هرچه گشادتر، اتلاف بیشتر و حریم کمتر.

راه‌حل آرکان قاب‌های عمودی باریک با شکست حرارتی است؛ نه دیوار شیشه‌ای. بین قاب‌ها تیغه‌های برنجی می‌نشیند که ظهر تابستان سایهٔ خطی می‌سازند. افق هست، اما کنترل‌شده.

اگر اصرار به دهانهٔ وسیع دارید، شیشهٔ Low-E و سایبان خارجی را از روز اول در سازه ببینید. سایبان بعداً وصله می‌شود و نما را خراب می‌کند.