بتن به‌عنوان پوست، نه فقط استخوان

بتن در ایران معمولاً زیر گچ پنهان می‌شود. ما در چند پروژهٔ اخیر آرکان بتن را روی صورت ساختمان گذاشتیم؛ با قالب‌های چوبی شانه‌ای که رگهٔ چوب را روی سطح جا می‌گذارد.

راز کار در طرح اختلاط و زمان باز کردن قالب است. اگر عجله کنید، سطح پودر می‌شود. اگر دیر باز کنید، چسبندگی رنگدانه‌های معدنی به هم می‌خورد. تیم کارگاه ما برای هر دیوار یک نمونهٔ ۶۰ در ۶۰ روی سایت می‌زند و همان را معیار رنگ می‌گیرد.

نگهداری بتن نمایان ساده‌تر از سنگ صیقلی است: یک آب‌گریز تنفس‌پذیر سالی یک‌بار، و پرهیز از شویندهٔ اسیدی. در عوض، ساختمان با باران و غبار تهران پیر می‌شود؛ این پیری را ما لکه نمی‌دانیم، خاطره می‌دانیم.